Data publikacji:

Armwrestling, czyli jak prawidłowo siłować się na rękę?

Kojarzy się głównie z męskimi popisami siły przy stole, jednak nie brakuje również kobiet wyczynowo uprawiających armwrestling. Pewnie sam nie raz siłowałeś się na rękę. Podpowiadamy, jak wygląda ten sport walki w profesjonalnym wykonaniu.

Siłowanie na rękę znane jest od wieków i dla większości nierozerwalnie wiąże z zabawą w barze, gospodzie czy w trakcie wiejskiego festynu. Dopiero na przełomie lat 60. i 70. XX wieku nabrało charakteru sportowej rywalizacji o najwyższe trofea i rozwija się pod czujnym okiem WAF (Światowej Federacji Armwrestlingu) oraz EAF (Europejskiej Federacji Armwrestlingu). W profesjonalnych zawodach starują mężczyźni i kobiety, a dodatkowo wszyscy dzieleni są zgodnie z kategoriami wiekowymi – juniorzy (do 18 lat), seniorzy, klasa masters (40 lat i więcej) oraz grand masters (50 lat i więcej). Dodatkowo istnieje podział na zawodników prawo- i leworęcznych. Walki mogą odbywać się również w kategoriach wagowych lub w opcji overvall (bez limitu wagowego).

Mecze rozgrywane są między dwoma zawodnikami w pozycji stojącej przy stole wyposażonym w podłokietniki oraz drążek, na którym zaciska się wolną rękę. Wcześniej standardem były pojedynki rozgrywane na siedząco. W amatorskich starciach zwykle dłoń ręki niewalczącej spoczywa na blacie. Zawodnicy ustawiają ręce na środku stołu, następnie chwytają się za dłonie, tak aby ich powierzchnie były ściśnięte, a kciuk jednej osoby obejmował kciuk przeciwnika. Kostki kciuka muszą być widoczne, a nadgarstek wyprostowany. Ważne jest, aby przed i w trakcie walki bark oraz głowa nie przekraczały linii środkowej, natomiast przed pojedynkiem odległość między barkiem a przedramieniem oraz między podbródkiem a ręką wyniosła szerokość dłoni.

Na komendę „Ready – Go!” rozpoczyna się siłowanie. Zwycięża osoba, która zdoła sprawić, że rywal którąkolwiek częścią od nadgarstka po końce palców dotknie poduszki (lub blatu stołu ) lub gdy dłoń znajdzie się poniżej linii poziomu poduszek.

Za niezgodne z zasadami uznaje się próby wbicia paznokci w dłoń przeciwnika, celowe rozerwanie uchwytu, oderwanie łokcia od podłokietnika (blatu), zsunięcie go z podpórki, przekroczenie barkiem lub głową linii środkowej czy pomaganie sobie poprzez naciskanie na dłoń rywala barkiem, podbródkiem czy głową. Za niesportowe zachowanie zawodnik otrzymuje ostrzeżenie przy czym 2 ostrzeżenia liczone są jako faul, który obwołany dwukrotnie jest równoznaczny z przegarną.

W armwrestlingu nie ma limitu czasowego.

Autor: Sylwia Stwora